Rozszczep kręgosłupa to wada wrodzona, która występuje, gdy kręgosłup dziecka nie zamyka się całkowicie w czasie rozwoju płodowego. Dotyka około 1 na 2875 urodzeń w Stanach Zjednoczonych, a jej przebieg może być różny – od łagodnego do ciężkiego.
Czym jest rozszczep kręgosłupa?
Rozszczep kręgosłupa to wada cewy nerwowej, która powstaje we wczesnym stadium ciąży. Cewa nerwowa to struktura, która w pierwszym miesiącu ciąży rozwija się w mózg i rdzeń kręgowy dziecka. W przypadku rozszczepu kręgosłupa cewa nerwowa nie zamyka się całkowicie, a kości kręgosłupa nie zamykają się od tyłu.
Normalnie grupa komórek tworzy cewę nerwową, która powinna się zamknąć około czwartego tygodnia od poczęcia. Gdy tego nie następuje, powstają otwory w kręgosłupie, które mogą wystąpić w dowolnym miejscu wzdłuż kręgosłupa i uszkodzić rdzeń kręgowy oraz nerwy.
Ta szczelina w kręgosłupie może wpływać na kręgi, rdzeń kręgowy i okoliczne nerwy. W cięższych przypadkach przez otwór może wystawać wypełniony płynem worek.
Główne typy rozszczepu kręgosłupa
Istnieją trzy główne typy rozszczepu kręgosłupa, które różnią się stopniem nasilenia:
Rozszczep kręgosłupa ukryty (spina bifida occulta) jest najłagodniejszym i najczęstszym typem. W tym przypadku jeden lub więcej kręgów nie formuje się prawidłowo, ale szczelina w kręgosłupie jest bardzo mała. Rdzeń kręgowy i nerwy zazwyczaj rozwijają się normalnie. Większość osób z tym typem rozszczepu nie ma żadnych objawów i często nie wie o swojej wadzie – wykrywa się ją przypadkowo podczas badań rentgenowskich wykonywanych z innych powodów.
Oponiak (meningocele) występuje, gdy wypełniony płynem worek przebija się przez otwór w kręgosłupie. Worek zawiera opony mózgowo-rdzeniowe (ochronne błony otaczające rdzeń kręgowy), ale sam rdzeń kręgowy zazwyczaj rozwija się normalnie i nie znajduje się w tym worku. Jest to najrzadszy typ rozszczepu.
Przepuklina oponowo-rdzeniowa (myelomeningocele) to najpoważniejszy typ rozszczepu kręgosłupa. Gdy ludzie mówią o rozszczepieniu kręgosłupa, najczęściej mają na myśli właśnie ten typ. W tym przypadku wypełniony płynem worek wystaje przez otwór w plecach dziecka, a w worku znajduje się część rdzenia kręgowego i nerwów, które są uszkodzone. Ten typ powoduje umiarkowane do ciężkich niepełnosprawności, takie jak niemożność poruszania nogami.
Częstotliwość występowania
W Stanach Zjednoczonych każdego roku rodzi się około 1278 dzieci z rozszczepieniem kręgosłupa, co oznacza 1 przypadek na każde 2875 urodzeń.
Częstotliwość występowania różni się w zależności od pochodzenia etnicznego. Kobiety pochodzenia latynoskiego mają najwyższy wskaźnik urodzenia dziecka z rozszczepieniem kręgosłupa w porównaniu z kobietami nie-latynoskimi białymi i czarnymi:
Latynoskie: 3,80 na 10 000 żywych urodzeń
Nie-latynoskie białe: 3,09 na 10 000 żywych urodzeń
Nie-latynoskie czarne lub afroamerykańskie: 2,73 na 10 000 żywych urodzeń
Stowarzyszenie Rozszczep Kręgosłupa szacuje, że około 70 000 osób żyje z tym schorzeniem w Stanach Zjednoczonych, choć liczba ta może być wyższa, ponieważ niektóre typy nie zawsze są rozpoznawalne.
Objawy i powikłania
Objawy różnią się w zależności od typu, rozmiaru i umiejscowienia szczeliny w kręgosłupie dziecka. Dzieci z rozszczepieniem kręgosłupa ukrytym zazwyczaj nie mają żadnych objawów. Czasami na skórze w okolicy dolnej części pleców może być widoczny pęczek włosów, ciemna plama, dołek lub opuchlizna.
W przypadku cięższych typów rozszczepu kręgosłupa układ nerwowy jest zazwyczaj już uszkodzony, co może prowadzić do problemów takich jak:
Osłabienie lub całkowite porażenie nóg
Nietrzymanie moczu i stolca
Utrata czucia skóry w nogach i wokół pośladków – dziecko nie jest w stanie wyczuć ciepła ani zimna, co może prowadzić do przypadkowych urazów
Wiele dzieci rozwinie wodogłowie (nagromadzenie płynu w mózgu), które może dodatkowo uszkodzić mózg. Wodogłowie oznacza, że jest nadmiar płynu w mózgu i wokół niego. Dodatkowy płyn może spowodować, że przestrzenie w mózgu, zwane komorami, stają się zbyt duże, a głowa może opuchnąć.
Większość osób z rozszczepieniem kręgosłupa ma prawidłową inteligencję, ale niektóre mają trudności w uczeniu się.
Inne możliwe problemy zdrowotne obejmują:
Przymocowany rdzeń kręgowy – stan, w którym rdzeń kręgowy przyrasta do okolicznych tkanek
Problemy z kośćmi i stawami
Problemy skórne
Alergia na lateks
Przyczyny i czynniki ryzyka
Dokładna przyczyna rozszczepu kręgosłupa nie jest znana, ale naukowcy uważają, że czynniki genetyczne i środowiskowe mogą działać razem, powodując tę wadę. 95% dzieci z rozszczepieniem kręgosłupa rodzi się rodzicom, którzy nie mają historii rodzinnej tej choroby.
Znane czynniki ryzyka obejmują:
Niski poziom kwasu foliowego podczas ciąży jest istotnym czynnikiem ryzyka. Kwas foliowy (zwany także folianem lub witaminą B9) jest ważny dla prawidłowego rozwoju płodu.
Historia rodzinna rozszczepu kręgosłupa zwiększa ryzyko. Jeśli w rodzinie już wystąpił jeden przypadek, ryzyko urodzenia drugiego dziecka z tą wadą wzrasta do 2-3%, a trzeciego dziecka do 10%.
Przyjmowanie niektórych leków, takich jak kwas walproinowy (stosowany w leczeniu padaczki), może zwiększać ryzyko. Kobiety z pewnymi przewlekłymi problemami zdrowotnymi, w tym z cukrzycą i zaburzeniami padaczkowymi leczonymi określonymi lekami przeciwpadaczkowymi, mają zwiększone ryzyko (około 1 na 100) urodzenia dziecka z rozszczepieniem kręgosłupa.
Otyłość i słabo kontrolowana cukrzyca również zwiększają ryzyko.
Diagnostyka
Rozszczep kręgosłupa można wykryć przed urodzeniem dziecka lub w momencie narodzin. W przypadku cięższych typów, takich jak przepuklina oponowo-rdzeniowa, wadę można zauważyć na plecach dziecka przy urodzeniu lub podczas prenatalnego badania ultrasonograficznego.
Badania prenatalne mogą obejmować:
Ultrasonografia płodu to badanie obrazowe, które pozwala lekarzom zobaczyć rozwijające się dziecko w macicy. Może ujawnić oznaki rozszczepu kręgosłupa.
Amniopunkcja to badanie, w którym pobiera się niewielką próbkę płynu owodniowego otaczającego płód. Analiza tego płynu może pomóc w wykryciu wad cewy nerwowej.
Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na fizycznym badaniu dziecka. W przypadku rozszczepu kręgosłupa ukrytego diagnoza często jest przypadkowa i stawiana podczas badań rentgenowskich wykonywanych z innych powodów w późniejszym życiu.
Leczenie i postępowanie
Leczenie i problemy zdrowotne u osób z rozszczepieniem kręgosłupa będą różne dla każdej osoby. Niektórzy ludzie mają problemy bardziej nasilone niż inni. Osoby urodzone z otwartym rozszczepieniem kręgosłupa zazwyczaj mają więcej problemów zdrowotnych i potrzebują większej liczby rodzajów leczenia.
Operacja naprawy kręgosłupa
Dzieci z otwartym rozszczepieniem kręgosłupa zazwyczaj wymagają operacji naprawy kręgosłupa w ciągu 48 godzin od urodzenia. Podczas zabiegu chirurg umieści rdzeń kręgowy i wszelkie odsłonięte tkanki lub nerwy we właściwym miejscu. Szczelina w kręgosłupie zostaje zamknięta, a otwór uszczelniony mięśniami i skórą.
Chociaż operacja ta naprawi wadę, niestety nie może odwrócić uszkodzenia nerwów.
Czasami, gdy dziecko ma otwarty rozszczep kręgosłupa lub przepuklinę oponowo-rdzeniową, lekarze wykonują operację zamknięcia kręgosłupa przed urodzeniem. Jest to poważny zabieg zarówno dla matki, jak i dziecka i może nie być dostępny w każdym miejscu.
Leczenie wodogłowia
Wodogłowie wymaga ścisłego monitorowania i odpowiedniego leczenia, aby zapobiec uszkodzeniu mózgu. Jeśli dziecko z rozszczepieniem kręgosłupa ma wodogłowie, chirurg może wszczepić cienką rurkę zwaną wentylem. Wentyl odprowadzi nadmiar płynu z mózgu dziecka do innej części ciała, zwykle do brzucha, chroniąc mózg przed nadmiernym ciśnieniem.
Wentyl zazwyczaj będzie musiał pozostać na miejscu przez resztę życia dziecka. Mogą być potrzebne dalsze operacje, jeśli wentyl zostanie zablokowany, zainfekowany, lub gdy dziecko wyrośnie z wentyla i będzie potrzebowało większego.
Fizjoterapia
Fizjoterapia jest ważnym sposobem pomagania osobom z rozszczepieniem kręgosłupa w osiągnięciu jak największej niezależności. Głównym celem jest pomoc w ruchu, zapobieganie deformacjom i zatrzymanie dalszego osłabienia mięśni nóg. Może to obejmować codzienne ćwiczenia pomagające utrzymać siłę mięśni nóg, a także noszenie specjalnych szyn wspierających nogi.
Terapia zajęciowa
Terapia zajęciowa może pomóc ludziom znaleźć sposoby wykonywania codziennych czynności i stać się bardziej niezależnymi. Terapeuta zajęciowy może pomóc znaleźć praktyczne rozwiązania problemów, takich jak ubieranie się. Na przykład może zapewnić sprzęt, taki jak poręcze, aby ułatwić tę czynność.
Pomoc w poruszaniu się
Osoby dotknięte rozszczepieniem kręgosłupa poruszają się na różne sposoby. Mogą chodzić bez żadnych pomocy; chodzić z ortezami, kulami lub chodznikami; lub używać wózka inwalidzkiego. Osoby, które w ogóle nie mogą używać nóg, zazwyczaj będą potrzebowały wózka inwalidzkiego.
Regularna aktywność jest ważna, szczególnie dla osób ze schorzeniami wpływającymi na ruch. Umiejscowienie wady kręgosłupa zazwyczaj wpływa na to, jak osoba z rozszczepieniem kręgosłupa się porusza.
Dalsze operacje
Może być potrzebna dalsza operacja korekcyjna, jeśli występują problemy z rozwojem kości, takie jak zwichnięcie biodra lub stopa końsko-szpotawa.
Życie z rozszczepieniem kręgosłupa
Problemy zdrowotne u osób z rozszczepieniem kręgosłupa będą różne dla każdej osoby i będą ewoluować przez całe życie. Znalezienie zasobów, wiedza o tym, czego się spodziewać i planowanie przyszłości może pomóc.
Korzystanie z toalety
Rozszczep kręgosłupa wpływa na czynność pęcherza moczowego, a osoby z rozszczepieniem często nie mogą samodzielnie opróżnić pęcherza lub mają wycieki moczu. Ważne jest opracowanie planu korzystania z toalety, który jest jak najprostszy. Może to wymagać specjalnych zabiegów dotyczących pęcherza lub operacji pomagającej w jego opróżnianiu.
Pęcherz często "zatrzymuje" mocz lub wymaga użycia urządzeń do opróżnienia, co może powodować, że osoby z rozszczepieniem kręgosłupa są bardziej narażone na rozwój infekcji dróg moczowych lub uszkodzenie nerek.
Skóra
Dzieci i dorośli żyjący z rozszczepieniem kręgosłupa mogą nie odczuwać, gdy coś jest zbyt gorące lub zimne, lub gdy mają ranę lub pęcherz. Mogą nie zauważyć, że siedząc za długo w jednym miejscu, powodują ranę. Ważne jest, aby chronić skórę przed ranami i sprawdzać skórę każdego dnia w poszukiwaniu ran lub pęcherzy.
Przejście do dorosłości
Dzięki postępom medycznym dzieci urodzone z rozszczepieniem kręgosłupa żyją obecnie do dorosłości. Jednak poruszanie się w złożonym świecie opieki zdrowotnej, często z udziałem wielu lekarzy skupiających się na różnych problemach medycznych, może być wyzwaniem. Przejście z opieki pediatrycznej do opieki dla dorosłych nie zawsze jest łatwe dla młodych ludzi z rozszczepieniem kręgosłupa i ich rodzin.
Zapobieganie
Przyjmowanie kwasu foliowego jest najważniejszym sposobem zapobiegania rozszczepiowi kręgosłupa. Kobiety w wieku rozrodczym powinny przyjmować 400 mikrogramów kwasu foliowego codziennie, nawet jeśli nie planują ciąży, ponieważ rozszczep kręgosłupa powstaje bardzo wcześnie w ciąży, często zanim kobieta wie, że jest w ciąży.
Kwas foliowy jest witaminą B, która pomaga organizmowi tworzyć nowe komórki. Jeśli kobieta ma wystarczającą ilość kwasu foliowego w swoim organizmie przed i we wczesnych etapach ciąży, może to pomóc zapobiec wadom cewy nerwowej u dziecka.
Kobiety, które już urodziły dziecko z wadą cewy nerwowej lub które przyjmują leki przeciwpadaczkowe, mogą potrzebować wyższych dawek kwasu foliowego. Powinny skonsultować się z lekarzem przed zajściem w ciążę.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.