Opryszczka jamy ustnej to powszechna infekcja wirusowa, która powoduje powstawanie małych pęcherzyków wokół ust. Choć wirus pozostaje w organizmie na całe życie, nie oznacza to częstych nawrotów, a dostępne leki mogą znacznie złagodzić objawy.
Czym jest opryszczka jamy ustnej?
Opryszczka jamy ustnej to rodzaj infekcji wywołanej przez wirus opryszczki pospolitej (HSV), który dotyka okolic ust. Małe pęcherzyki, zwane potocznie opryszczką, pojawiają się na wargach i wokół nich w postaci epizodów nazywanych nawrotami. Pierwszy nawrót może wystąpić w ciągu tygodnia lub dwóch od zakażenia wirusem HSV, ale może się też nie pojawić przez wiele miesięcy, a nawet lat. Możliwe jest więc posiadanie infekcji opryszczką jamy ustnej bez świadomości tego przez pewien czas.
Dowiadując się o zakażeniu opryszczką jamy ustnej, można czuć się nieswojo. Dzieje się tak dlatego, że ludzie często zakładają, że "opryszczka" jest chorobą przenoszoną drogą płciową. Chociaż opryszczka jamy ustnej może być przenoszona podczas kontaktów seksualnych, najczęściej rozprzestrzenia się poprzez kontakt niezwiązany z seksem, na przykład gdy osoba dorosła z opryszczką całuje dziecko.
Inne nazwy opryszczki jamy ustnej to opryszczka twarzowo-ustna oraz opryszczka warg.
Opryszczka jamy ustnej jest bardzo powszechna. Szacuje się, że około 50 procent dorosłej populacji w Stanach Zjednoczonych ma opryszczką jamy ustnej. Według danych światowych około 3,8 miliarda ludzi poniżej 50. roku życia (64%) na całym świecie ma zakażenie wirusem opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1), który jest główną przyczyną opryszczki jamy ustnej.
Objawy i przebieg choroby
Opryszczka na ustach jest najczęstszym objawem infekcji opryszczką jamy ustnej. Opryszczka zwykle pojawia się na wargach lub wokół nich, szczególnie wzdłuż zewnętrznej krawędzi, gdzie warga spotyka się ze skórą obok niej. Może jednak również powstać na policzkach, brodzie lub nosie.
Niektóre osoby mają owrzodzenia jamy ustnej, gdy po raz pierwszy wchodzą w kontakt z wirusem HSV-1. Inne nie mają żadnych objawów. Objawy najczęściej występują u dzieci w wieku od 1 do 5 lat. Mogą być łagodne lub dotkliwe i pojawiają się najczęściej w ciągu 1 do 3 tygodni od zetknięcia się z wirusem. Mogą utrzymywać się do 3 tygodni.
Objawy ostrzegawcze obejmują swędzenie warg lub skóry wokół ust, pieczenie w pobliżu warg lub ust oraz mrowienie w okolicy warg lub ust.
Przed pojawieniem się pęcherzyków można mieć ból gardła, gorączkę, obrzęk węzłów chłonnych na twarzy lub szyi oraz bolesne przełykanie.
Pęcherzyki lub wysypka mogą pojawić się na dziąsłach, wargach, jamie ustnej lub w gardle. Gdy obecnych jest wiele pęcherzyków, mówi się o nawrocie choroby. Mogą wystąpić czerwone pęcherzyki, które pękają i wyciekają, małe pęcherzyki wypełnione przezroczystym żółtawym płynem, kilka mniejszych pęcherzyków, które mogą zrosnąć się w jeden większy, żółte lub szare owrzodzenia, które następnie pokrywają się strupem.
Zmiany opryszczkowe zazwyczaj trwają od tygodnia do 10 dni. Najczęściej pojawiają się na wargach, języku, podniebieniu lub dziąsłach. Zmiany najpierw występują jako pęcherzyki wypełnione płynem, które pękają po dniu lub dwóch. Po kilku dniach zmiany pokrywają się strupem lub strupami.
Pierwsza infekcja może przebiegać w różny sposób. Większość osób nie będzie miała objawów, niektóre będą miały łagodne objawy, a niektóre odczują dyskomfort. Zmiany mogą rozwinąć się na twarzy, wewnątrz nosa lub wewnątrz jamy ustnej. Gdy występują w jamie ustnej, stan ten jest powszechnie nazywany opryszczkowatym zapaleniem dziąseł i jamy ustnej. Początkowo może to przybrać postać bolesnych zmian dotykających jamy ustnej, dziąseł, gardła i warg, które mogą utrzymywać się ponad 14 dni, jeśli nie są leczone.
Jak dochodzi do zakażenia?
Opryszczka jamy ustnej jest spowodowana głównie przez wirus opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1). Większość ludzi w Stanach Zjednoczonych zostaje zakażona tym wirusem do 20. roku życia. Po pierwszej infekcji wirus przechodzi w stan uśpienia w tkankach nerwowych twarzy. Czasami wirus później aktywuje się ponownie, powodując opryszczki na ustach.
Wirus opryszczki typu 2 (HSV-2) najczęściej powoduje opryszczką narządów płciowych. Jednak czasami HSV-2 przenosi się do ust podczas kontaktów oralnych, powodując opryszczką jamy ustnej.
Opryszczka jamy ustnej przenosi się poprzez bezpośredni kontakt między zakaźnym obszarem a uszkodzoną skórą (skaleczeniem lub przerwaniem ciągłości skóry) oraz tkanką błony śluzowej, taką jak jama ustna lub narządy płciowe. Innymi słowy, HSV może być przekazany przez pocałunki lub seks oralny.
Wirusy opryszczki najłatwiej rozprzestrzeniają się od osób z czynną zmianą lub raną. Można złapać ten wirus, jeśli ma się intymny lub osobisty kontakt z kimś, kto jest zakażony, dotyka się otwartej zmiany opryszczkowej lub czegoś, co miało kontakt z wirusem opryszczki, takim jak zakażone maszynki do golenia, ręczniki, naczynia i inne przedmioty wspólnego użytku. Rodzice mogą przenosić wirusa na swoje dzieci podczas codziennych zajęć.
Opryszczka może być również przenoszona, gdy nie ma widocznych objawów. Przez kilka dni w ciągu roku wirus reaktywuje się, ale nie powoduje objawów. Zjawisko to nazywa się bezobjawowym wydalaniem wirusa.
Potencjalne czynniki wywołujące nawrót obejmują gorączkę (na przykład przy zwykłym przeziębieniu), promieniowanie UV (ekspozycja na słońce), skrajne zmęczenie lub obniżoną funkcję układu odpornościowego.
Rozpoznanie choroby
Rozpoznanie kliniczne opryszczki narządów płciowych może być trudne, ponieważ klasyczne, samoograniczające się, nawracające, bolesne i pęcherzykowe lub wrzodziejące zmiany związane z HSV są nieobecne u wielu zakażonych osób w czasie oceny klinicznej. Jeśli zmiany narządów płciowych są obecne, rozpoznanie kliniczne opryszczki narządów płciowych powinno być potwierdzone badaniem wirusologicznym specyficznym dla typu ze zmiany za pomocą testu NAAT lub posiewu.
Testy serologiczne specyficzne dla typu mogą być używane do pomocy w diagnozie zakażenia HSV przy braku zmian narządów płciowych.
Rozpoznanie zakażenia wirusem opryszczki pospolitej zwykle stawia się na podstawie wyglądu zmian (zgrupowane pęcherzyki lub owrzodzenia na rumieniowej podstawie) oraz wywiadu pacjenta. Jednak w przypadku niepewności diagnoza opryszczki warg może być postawiona za pomocą posiewu wirusowego, łańcuchowej reakcji polimerazy, badania serologicznego, bezpośredniego testu immunofluorescencyjnego lub testu Tzancka.
Możliwości leczenia
Leki przeciwwirusowe (doustne, dożylne i miejscowe) acyklowir, walacyklowir, famcyklowir i pencyklowir są uznanymi metodami leczenia zarówno HSV-1, jak i HSV-2. Wszystkie działają poprzez zakłócanie wirusowej polimerazy DNA, a tym samym replikacji genomu wirusa.
Ogólnie rzecz biorąc, leczenie medyczne zakażenia wirusem opryszczki pospolitej koncentruje się na specyficznym leczeniu przeciwwirusowym. Chociaż te same leki są aktywne przeciwko HSV-1 i HSV-2, lokalizacja zmian i chroniczność infekcji (pierwsza czy reaktywacja) determinują dawkowanie i częstotliwość podawania leku.
Chociaż nie ma lekarstwa na zakażenia wirusem opryszczki pospolitej, dostępne są różne opcje leczenia, które mogą pomóc w radzeniu sobie z objawami i kontrolowaniu nawrotów. Istnieją trzy leki przeciwwirusowe zatwierdzone przez FDA do leczenia opryszczki narządów płciowych: acyklowir, walacyklowir i famcyklowir.
Acyklowir to najstarszy lek przeciwwirusowy stosowany w opryszczce. Jest dostępny od 1982 roku w postaci miejscowej (jako maść) i sprzedawany od 1985 roku w postaci tabletek. Wykazano, że acyklowir jest bezpieczny u osób, które stosowały go ciągle (codziennie) przez okres do 10 lat.
Zawiesina doustna acyklowiru jest skutecznym leczeniem dla dzieci z pierwotnym opryszczkowatym zapaleniem dziąseł i jamy ustnej.
Doustny acyklowir, walacyklowir i famcyklowir są skuteczne w leczeniu ostrego nawrotu opryszczki warg. Nawroty opryszczki warg mogą być ograniczone poprzez codzienne stosowanie doustnego acyklowiru lub walacyklowiru.
Miejscowy acyklowir, pencyklowir i docosanol są opcjonalnymi metodami leczenia nawracającej opryszczki warg, ale są mniej skuteczne niż leczenie doustne.
Istnieją dwa rodzaje schematów leczenia: terapia epizodyczna i terapia supresyjna. W podejściu epizodycznym osoba zaczyna przyjmować lek przy pierwszych oznakach nawrotu i kontynuuje przyjmowanie leku przez kilka dni, aby przyspieszyć gojenie lub nawet zapobiec pełnemu wystąpieniu nawrotu.
Jest wiele rzeczy, które można zrobić w domu, aby złagodzić ukłucie opryszczki, takich jak stosowanie lodu, leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty oraz kremów dostępnych bez recepty. Można również stosować ochronę przeciwsłoneczną, ponieważ oparzenie słoneczne może wywołać opryszczkę.
Jak zapobiegać zarażeniu?
Jeśli osoba doświadcza objawów w jamie ustnej, zaleca się powstrzymanie się od wykonywania seksu oralnego i całowania innych bezpośrednio w usta, dopóki objawy nie zagoją się, a skóra nie będzie wyglądać normalnie. Ponieważ większość dorosłych ma opryszczkę jamy ustnej, nie sugeruje się, aby osoba powinna całkowicie zaprzestać okazywania lub przyjmowania czułości między nawrotami (gdy nie ma oznak lub objawów) tylko dlatego, że ma opryszczkę jamy ustnej.
Jednak używanie bariery (takiej jak tampon dentystyczny) lub prezerwatywy podczas wykonywania seksu oralnego (nawet jeśli nie ma objawów wokół ust) może zmniejszyć ryzyko zakażenia opryszczką narządów płciowych.
Należy unikać całowania lub seksu oralnego, gdy ma się jakiekolwiek zmiany. Nie należy dzielić się kubkami, sztućcami lub ręcznikami, nawet z bliską rodziną. Należy często myć ręce, szczególnie po dotknięciu ust lub zastosowaniu kremu.
Stosowanie kremu przeciwwirusowego na wargi przy pierwszych oznakach mrowienia lub swędzenia może pomóc. Stosowanie zimnego, wilgotnego płótna może łagodzić stan zapalny lub ból. Ochrona warg przed surową pogodą (wiatr i słońce mogą wywoływać nawroty u niektórych osób) jest również zalecana.
Życie z opryszczką jamy ustnej
Dowiadywanie się, że ma się opryszczkę, może być trudne. To normalne, że ma się wiele różnych uczuć po dowiedzeniu się, że ma się opryszczkę. Można czuć się wściekłym, zawstydzonym, zawstydzonym lub zdenerwowanym na początku. Ale prawdopodobnie poczuje się znacznie lepiej z upływem czasu i zobaczy, że posiadanie opryszczki nie musi być wielką sprawą.
Ludzie z opryszczką mają związki i prowadzą całkowicie normalne życie. Istnieją metody leczenia opryszczki i jest wiele rzeczy, które można zrobić, aby upewnić się, że nie przekazuje się opryszczki nikomu, z kim uprawia się seks. Miliony i miliony ludzi mają opryszczkę — na pewno nie jesteś sam.
Większość ludzi ma co najmniej jedną chorobę przenoszoną drogą płciową w swoim życiu, a posiadanie opryszczki lub innej choroby przenoszonej drogą płciową nie jest powodem do wstydu ani zakłopotania. To nie znaczy, że jesteś "brudny" lub złą osobą — to znaczy, że jesteś normalnym człowiekiem.
Częste zmiany w jamie ustnej mogą wpływać na życie codzienne. Jeśli obawiasz się spotkań towarzyskich, czujesz się nieswojo lub tracisz pracę z powodu nawracającej opryszczki, nie jesteś sam — miliony osób w Wielkiej Brytanii mają do czynienia z opryszczką jamy ustnej każdego roku.
Jedz zbilansowaną dietę, aby wspierać swój układ odpornościowy. Wiele osób czuje, że korzyści ze stosowania leków w przypadku nawracających epizodów są marginalne w porównaniu z zastosowaniem w epizodzie pierwotnym. Ale dla innych terapia epizodyczna oferuje użyteczny sposób zarządzania nawrotami poprzez skrócenie długości nawrotu o dzień lub dwa średnio.
Początkowe nawroty są zazwyczaj najtrudniejsze. Ponieważ opryszczka jest często bezobjawowa, niektórzy ludzie nie dowiadują się, że ją mają, dopóki nie doświadczą pierwszego nawrotu. Pierwsze doświadczenie może być stresujące ze względu na intensywność objawów, ale kolejne nawroty są zazwyczaj łagodniejsze.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.