W skrócie
Pneumococcal polysaccharide serotype 23F conjugated to CRM197 jest składnikiem skoniugowanych szczepionek pneumokokowych, które pomagają chronić przed zakażeniami wywoływanymi przez bakterię Streptococcus pneumoniae. Wchodzi w skład dopuszczonych do obrotu szczepionek, takich jak Vaxneuvance (15-walentna), a także jest zawarty w badanej 21-walentnej skoniugowanej szczepionce pneumokokowej (PCV21).
Najważniejsze informacje
- Pneumococcal polysaccharide serotype 23F to jeden z bakteryjnych składników cukrowych zawartych w skoniugowanych szczepionkach pneumokokowych.
- Jest sprzężony z białkiem nośnikowym CRM197, zmodyfikowaną toksyną błoniczą, która pomaga układowi odpornościowemu zareagować.
- Jedno badanie fazy 3 porównuje 21-walentną skoniugowaną szczepionkę pneumokokową z dopuszczoną do obrotu 15-walentną szczepionką Vaxneuvance.
- Do badania włączono 1113 zdrowych niemowląt od około 2. miesiąca życia.
- Głównym celem jest wykazanie, że odpowiedź przeciwciał na PCV21 jest nie gorsza niż w przypadku szczepionki 15-walentnej dla wspólnych serotypów.
- Badanie ma również na celu wykazanie wyższości dla sześciu serotypów występujących wyłącznie w PCV21.
Czym jest pneumococcal polysaccharide serotype 23F?
Pneumococcal polysaccharide serotype 23F conjugated to CRM197 jest składnikiem szczepionki. Pełna nazwa opisuje cząsteczkę cukru (polisacharyd) z zewnętrznej otoczki jednego szczepu — serotypu 23F — bakterii Streptococcus pneumoniae, chemicznie związaną (skoniugowaną) z białkiem nośnikowym o nazwie CRM197. CRM197 to nietoksyczna, zmodyfikowana forma toksyny błoniczej. Substancja należy do obszaru terapeutycznego zakażeń bakteryjnych i grzybic. Nie jest stosowana samodzielnie, lecz jako jeden ze składników skoniugowanych szczepionek pneumokokowych. W rejestrach produktów unijnych występuje pod nazwami Pneumococcal Conjugate Vaccine (PCV) oraz Vaxneuvance zawiesina do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce. Substancja ma już pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w Unii Europejskiej jako część szczepionki Vaxneuvance, którego posiadaczami są Sanofi Pasteur Inc. i Merck Sharp & Dohme B.V. Preparat pediatryczny występuje w dwóch rekordach produktów.
Jak działa pneumococcal polysaccharide serotype 23F?
Same polisacharydy z otoczki bakteryjnej nie wywołują silnej odpowiedzi immunologicznej u niemowląt. Gdy polisacharyd serotypu 23F jest sprzężony z białkiem nośnikowym CRM197, układ odpornościowy skuteczniej rozpoznaje to połączenie i wytwarza przeciwciała przeciwko bakteryjnemu cukrowi. Przeciwciała te pomagają organizmowi bronić się przed szczepami Streptococcus pneumoniae serotypu 23F. Białkiem nośnikowym w dopuszczonej do obrotu szczepionce Synflorix jest białko D z Haemophilus influenzae, toksoid tężcowy lub toksoid błoniczy w zależności od serotypu, natomiast w badanej szczepionce PCV21 jako białko nośnikowe dla wszystkich serotypów stosuje się CRM197.
W jakich chorobach jest stosowany lub badany?
- Choroba pneumokokowa — zakażenia wywoływane przez Streptococcus pneumoniae, w tym zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i zakażenia krwi. Szczepionki zawierające serotyp 23F mają zapobiegać chorobie wywoływanej przez tę bakterię.
- Szczepienie przeciw pneumokokom u niemowląt — badanie fazy 3 dotyczy szczepienia zdrowych niemowląt od około 2. miesiąca życia.
- Przewlekła choroba płuc u starszych pacjentów — w odrębnym badaniu oceniano skuteczność 23-walentnej polisacharydowej szczepionki pneumokokowej u starszych pacjentów z przewlekłymi chorobami płuc, choć szczepionka ta jest innym produktem, nieskoniugowanym z CRM197.
Jak podaje się pneumococcal polysaccharide serotype 23F?
Postacią farmaceutyczną jest zawiesina do wstrzykiwań, podawana we wstrzyknięciu domięśniowym. Dopuszczona do obrotu szczepionka Synflorix jest dostarczana w ampułkostrzykawkach lub fiolkach, z których każda zawiera 0,5 ml na jedną dawkę; jedna dawka zawiera 1 mikrogram pneumococcal polysaccharide serotype 23F zaadsorbowanego na fosforanie glinu. W badaniach stosuje się tę samą drogę podania, wstrzyknięcie domięśniowe. Plan badań pediatrycznych MHRA dla szczepionki skoniugowanej z CRM197 również opisuje zawiesinę do wstrzykiwań do podania domięśniowego.
Co wykazują badania kliniczne?
W rejestrze unijnym znajduje się jedno badanie interwencyjne fazy 3 dla tej substancji, o statusie Autoryzowane. Badanie dotyczy 21-walentnej skoniugowanej szczepionki pneumokokowej (PCV21) u 1113 zdrowych niemowląt od około 2. miesiąca życia. Substancja występuje w tym badaniu zarówno jako produkt testowany (jako część PCV21), jak i jako komparator (jako część dopuszczonej do obrotu 15-walentnej szczepionki Vaxneuvance).
Pierwszorzędowe punkty końcowe mierzą odpowiedź przeciwciał. Badanie ma na celu wykazanie, że odpowiedź immunologiczna wywołana przez PCV21 nie jest gorsza niż w przypadku szczepionki 15-walentnej dla wspólnych serotypów oraz że jest lepsza dla sześciu serotypów występujących wyłącznie w PCV21. Odpowiedź ocenia się za pomocą wskaźnika serokonwersji — odsetka niemowląt, u których wytworzy się określony poziom przeciwciał — oraz średniego stężenia geometrycznego (GMC) przeciwciał immunoglobuliny typu G (IgG), mierzonego 30 dni po dawce przypominającej dla małych dzieci.
Uczestnikami są zdrowe niemowlęta urodzone o czasie i wcześniaki. Badanie mierzy wyniki po dawce przypominającej dla małych dzieci, która jest trzecią dawką dla niemowląt urodzonych o czasie i czwartą dawką dla wcześniaków.
Jakie działania niepożądane są znane?
Dostarczone źródła uzupełniające nie zawierają szczegółowych informacji o działaniach niepożądanych dla pneumococcal polysaccharide serotype 23F conjugated to CRM197. Formularz Norfolk and Waveney wymienia skoniugowane szczepionki pneumokokowe jako pozycje spoza receptariusza, ale nie opisuje działań niepożądanych. Badanie BMJ Open dotyczące 23-walentnej szczepionki polisacharydowej u starszych pacjentów z przewlekłą chorobą płuc nie zgłasza zdarzeń niepożądanych dla produktu skoniugowanego z CRM197. Na podstawie dostarczonych źródeł nie można zatem podać żadnych danych o działaniach niepożądanych.