W skrócie
Naloxone hydrochloride dihydrate to syntetyczny antagonista opioidów dopuszczony do obrotu jako lek w kilku krajach. Stosuje się go w celu odwrócenia działania opioidów, w tym depresji oddechowej, uspokojenia i niedociśnienia. Wymienione tu badania kliniczne obejmują trzy ukończone badania z udziałem zdrowych ochotników, w których testowano różne drogi podania oraz połączenia z innymi lekami.
Najważniejsze informacje
- Nalokson jest antagonistą opioidów, który odwraca działanie opioidów, takich jak fentanyl.
- Wymieniono trzy ukończone badania kliniczne z udziałem zdrowych ochotników, w każdym od 16 do 22 uczestników.
- W badaniach testowano dożylną, domięśniową i donosową drogę podania.
- Jedno badanie porównywało nalokson podawany domięśniowo i donosowo w odwracaniu toksyczności opioidowej.
- Nalokson jest dopuszczony do obrotu jako lek na podstawie rekordów XI PL25215/0012 i NO 06-4660.
Czym jest naloxone hydrochloride dihydrate?
Naloxone hydrochloride dihydrate, znany również po prostu jako nalokson, to substancja otrzymywana syntetycznie, sklasyfikowana jako antagonista opioidów (kod ATC V03AB15). Jest syntetycznym analogiem oksymorfonu, różniącym się od niego tym, że grupa metylowa przy atomie azotu zastąpiona jest grupą allilową. Nalokson jest dopuszczony do obrotu jako lek, a rekordy dopuszczenia obejmują XI PL25215/0012 i NO 06-4660. Substancja występuje w rejestrach badań pod nazwami produktów, takimi jak Naloxone 400 micrograms/ml solution for injection/infusion, ZIMHI™ (naloxone hydrochloride injection) do podania domięśniowego lub podskórnego, NARCAN® (naloxone hydrochloride) aerozol do nosa oraz Naloxon B. Braun 0,4 mg/ml injeksjons-/infusjonsvæske, oppløsning.
Jak działa naloxone hydrochloride dihydrate?
Nalokson zapobiega lub odwraca działanie opioidów, w tym depresję oddechową, uspokojenie i niedociśnienie. Może również odwracać działanie psychotomimetyczne i dysforyczne agonistów-antagonistów, takich jak pentazocyna. Nalokson jest praktycznie czystym antagonistą opioidów, co oznacza, że nie wykazuje właściwości agonistycznych ani podobnych do morfiny, charakterystycznych dla innych antagonistów opioidów. Podawany w zwykłych dawkach i przy braku opioidów lub agonistycznego działania innych antagonistów opioidów nie wykazuje zasadniczo żadnej aktywności farmakologicznej. Nie wykazano, aby nalokson powodował tolerancję lub uzależnienie fizyczne bądź psychiczne. W przypadku fizycznego uzależnienia od opioidów nalokson wywoła objawy odstawienne.
W jakich wskazaniach naloxone hydrochloride dihydrate jest stosowany lub badany?
Wymienione tu badania kliniczne obejmują zdrowych ochotników, a nie pacjentów ze zdiagnozowaną chorobą. Obszary terapeutyczne zarejestrowane dla tej substancji obejmują procesy fizjologiczne, anestezję i analgezję oraz choroby układu oddechowego. Stany badane lub istotne dla tych badań to:
- Depresja oddechowa wywołana opioidami — spowolnienie lub zatrzymanie oddechu spowodowane opioidami, takimi jak fentanyl. Jedno badanie sprawdzało, czy dożylny wlew L-NAC może odwrócić ten efekt.
- Toksyczność opioidowa — szkodliwe działanie opioidów, do odwrócenia którego stosuje się nalokson. Jedno badanie porównywało nalokson podawany domięśniowo i donosowo w tym celu.
- Hipotermia — nieprawidłowo niska temperatura ciała. W jednym badaniu nalokson stosowano jako lek pomocniczy w badaniu doświadczalnej hipotermii u zdrowych ochotników.
Jak podaje się naloxone hydrochloride dihydrate?
Naloxone hydrochloride dihydrate jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań lub wlewu, w postaci zastrzyku oraz aerozolu do nosa. Drogi podania odnotowane w danych z badań to wstrzyknięcie dożylne, podanie domięśniowe, wlew dożylny, aerozol do nosa oraz podanie dożylne. W wymienionych tu badaniach nalokson podawano dożylnie, domięśniowo oraz w postaci aerozolu do nosa.
Co wykazały badania kliniczne?
Wymieniono trzy ukończone badania kliniczne, wszystkie z udziałem zdrowych ochotników. Są to badania interwencyjne, co oznacza, że uczestnicy otrzymywali substancję w ramach badania. Poniższa tabela podsumowuje te badania.
Jakie stany badano w tych badaniach?
Jedno badanie dotyczyło wpływu leku przeciwbólowego na oddychanie oraz innego leku pobudzającego oddychanie, przy użyciu fentanylu do wywołania depresji oddechowej. Inne badanie porównywało wielokrotne dawki naloksonu podawanego domięśniowo i donosowo w celu odwrócenia toksyczności opioidowej. Trzecie badanie dotyczyło doświadczalnej hipotermii wywołanej niską temperaturą otoczenia i farmakologicznym hamowaniem drżenia.
Jakie fazy i status mają te badania?
Dwa z tych badań to badania fazy 2, a jedno sklasyfikowano jako badanie o niskim stopniu interwencji. Wszystkie trzy badania są ukończone.
Co mierzono w badaniach?
Pierwszorzędowym punktem końcowym w pierwszym badaniu była wentylacja minutowa, czyli miara ilości powietrza wdychanego przez osobę w ciągu jednej minuty. W drugim badaniu mierzono liczbę podań naloksonu potrzebnych do przywrócenia wentylacji do wartości wyjściowych. W trzecim badaniu mierzono temperaturę w momencie zakończenia, przy czym eksperyment przerywano, jeśli temperatura osiągnęła 35°C lub aktywne chłodzenie trwało dłużej niż trzy godziny.
Kto mógł wziąć udział w badaniach?
We wszystkich trzech badaniach uczestniczyli zdrowi ochotnicy. Pierwsze badanie objęło 18 uczestników, drugie 22 uczestników, a trzecie 16 uczestników.
Jakie działania niepożądane są znane?
W przypadku fizycznego uzależnienia od opioidów nalokson wywoła objawy odstawienne. Nie wykazano, aby nalokson powodował tolerancję lub uzależnienie fizyczne bądź psychiczne. Informacja o produkcie podaje, że nalokson może odwracać działanie psychotomimetyczne i dysforyczne agonistów-antagonistów.