Badanie terapii genowej dla pacjentów z ciężkim złożonym niedoborem odporności spowodowanym niedoborem RAG1 z użyciem komórek RAG1-LV-CD34+
Badanie prowadzone w: Holandia, Włochy, Polska, Hiszpania
To badanie kliniczne koncentruje się na rzadkim zaburzeniu genetycznym znanym jako ciężki złożony niedobór odporności (SCID), wywołanym defektem w genie aktywującym rekombinację 1 (RAG1). SCID to stan, w którym układ odpornościowy jest poważnie osłabiony, przez co organizm ma trudności ze zwalczaniem infekcji.
Główne kryteria włączenia do badania:
- Pacjent musi mieć potwierdzoną testem genetycznym chorobę zwaną niedoborem RAG1-SCID
- Pacjent musi mieć niską liczbę komórek T we krwi – konkretnie mniej niż 300 komórek T na mikrolitr krwi lub mniej niż 1 naiwną komórkę T na mikrolitr. Komórki T to rodzaj białych krwinek ważnych dla układu odpornościowego
- Pacjent musi być młodszy niż 2 lata
- Pacjent musi mieć co najmniej 8 tygodni w momencie otrzymania określonych leków zwanych busulfanem i fludarabiną
- Nie może być dostępnego dawcy zgodnego pod względem HLA (nie ma rodzeństwa ani niespokrewnionego dawcy idealnie pasującego pod względem typu tkanek)
- Rodzic lub opiekun musi podpisać formularz zgody na udział pacjenta w badaniu
Główne kryteria wykluczenia:
- Pacjenci, którzy nie mają defektu genetycznego w genie aktywującym rekombinację 1 (RAG1)
- Pacjenci, którzy nie mają ciężkiego złożonego niedoboru odporności (SCID)
Cel badania: Badanie testuje nowe leczenie zwane komórkami RAG1-LV-CD34+, które polega na wykorzystaniu własnych komórek macierzystych krwi pacjenta, które zostały genetycznie zmodyfikowane w celu naprawienia defektu RAG1. Te zmodyfikowane komórki są następnie podawane z powrotem pacjentowi przez infuzję, czyli bezpośrednio do krwiobiegu. Celem badania jest sprawdzenie, czy ta terapia genowa jest bezpieczna i możliwa do zastosowania u pacjentów z niedoborem RAG1-SCID.
Testowany lek: Autologiczna terapia genowa komórek macierzystych krwiotwórczych to leczenie wykorzystujące własne komórki macierzyste pacjenta. Komórki te są pobierane, a następnie modyfikowane w laboratorium w celu naprawienia defektu genetycznego. W tym badaniu komórki macierzyste są leczone specjalnym wektorem niosącym poprawioną wersję genu RAG1. Po modyfikacji komórki macierzyste są zwracane do organizmu pacjenta, aby pomóc przywrócić funkcję układu odpornościowego.
Uczestnicy badania otrzymają terapię genową i będą ściśle monitorowani pod kątem bezpieczeństwa oraz skuteczności leczenia. Badanie będzie sprawdzać różne wyniki, takie jak zdolność układu odpornościowego do regeneracji i prawidłowego funkcjonowania, ogólny stan zdrowia i przeżywalność uczestników oraz wszelkie potencjalne działania niepożądane. Pacjenci będą obserwowani przez okres do 15 lat w celu zebrania kompleksowych danych na temat długoterminowych efektów i korzyści z leczenia.
Badanie terapii genowej ciężkiego złożonego niedoboru odporności (SCID) z użyciem ARTEGENE u pacjentów z mutacjami genu Artemis
Badanie prowadzone w: Francja
To badanie kliniczne skupia się na rzadkim zaburzeniu genetycznym zwanym ciężkim złożonym niedoborem odporności (SCID), które jest spowodowane mutacjami w genie Artemis (DCLRE1C). SCID to stan, w którym układ odpornościowy nie działa prawidłowo, przez co organizm ma trudności ze zwalczaniem infekcji.
Główne kryteria włączenia do badania:
- Pacjent musi mieć do 47 miesięcy
- Pacjent musi mieć ciężki złożony niedobór odporności (SCID) z potwierdzonymi obustronymi mutacjami w genie Artemis (DCLRE1C), w tym przypadki, gdzie pozostaje pewna aktywność genu
- Nie może być dostępnego dawcy genoidentycznego pod względem HLA lub zgodnego niespokrewnionego dawcy HLA w krótkim czasie (w ciągu sześciu tygodni od diagnozy)
- Pacjent może otrzymać terapię genową bez opóźnienia, jeśli ma zagrażające życiu infekcje wpływające na jego krótkoterminowe zdrowie, takie jak poważne wirusowe infekcje układu oddechowego, infekcja CMV, infekcja adenowirusem, rozsiane BCGitis lub inne ciężkie infekcje
- Pacjent musi być objęty systemem zabezpieczenia społecznego
- Rodzic lub opiekun pacjenta musi podpisać formularz świadomej zgody
Główne kryteria wykluczenia: Badanie nie precyzuje szczegółowych kryteriów wykluczenia poza brakiem spełnienia kryteriów włączenia.
Cel badania: Badanie ma na celu ocenę bezpieczeństwa i skuteczności terapii genowej zwanej ARTEGENE. Leczenie to polega na wykorzystaniu własnych komórek macierzystych krwi pacjenta, które zostały zmodyfikowane specjalnym wirusem w celu naprawienia defektu genetycznego. Uczestnicy otrzymają pojedynczą dawkę swoich własnych zmodyfikowanych komórek macierzystych, które są przygotowywane poza organizmem, a następnie wstrzykiwane z powrotem do krwiobiegu.
Testowany lek: ARTEGENE to terapia genowa przeznaczona dla pacjentów z ciężkim złożonym niedoborem odporności (SCID) spowodowanym mutacjami w genie DCLRE1C, znanym również jako niedobór Artemis. Ta terapia wykorzystuje wektor lentiwirusowy do modyfikacji własnych komórek macierzystych krwiotwórczych pacjenta. Zmodyfikowane komórki są następnie przeszczepiane z powrotem do pacjenta, aby pomóc naprawić defekt genetyczny i poprawić funkcję układu odpornościowego.
Badanie będzie monitorować, jak dobrze leczenie działa w poprawie funkcjonowania układu odpornościowego i czy pomaga w zmniejszeniu liczby infekcji. Zostanie również zbadane występowanie jakichkolwiek działań niepożądanych podczas procesu leczenia. Badanie jest zaprojektowane dla małej grupy pacjentów z SCID, którzy mają określone mutacje genetyczne i nie mają odpowiedniego dawcy do przeszczepu szpiku kostnego. Uczestnicy będą ściśle monitorowani przez specjalistów służby zdrowia przez kilka lat, aby zapewnić dokładną obserwację długoterminowych efektów leczenia.
Podsumowanie
Obecnie prowadzone są dwa badania kliniczne dotyczące złożonego niedoboru odporności, które koncentrują się na innowacyjnych terapiach genowych dla pacjentów z konkretnymi mutacjami genetycznymi. Oba badania wykorzystują zaawansowane podejście polegające na modyfikacji własnych komórek macierzystych pacjentów w celu naprawienia defektów genetycznych powodujących chorobę.
Pierwsze badanie, prowadzone w czterech krajach europejskich (Holandia, Włochy, Polska i Hiszpania), skupia się na pacjentach z niedoborem genu RAG1 i obejmuje dzieci poniżej 2. roku życia. Drugie badanie, realizowane we Francji, jest dedykowane pacjentom z mutacjami w genie Artemis i obejmuje dzieci do 47 miesiąca życia.
Oba programy badawcze przewidują długoterminowe monitorowanie uczestników – nawet do 15 lat – co pozwoli na dogłębną ocenę bezpieczeństwa i skuteczności stosowanych terapii genowych. Badania te oferują nadzieję dla rodzin dzieci z tym rzadkim i poważnym zaburzeniem układu odpornościowego, szczególnie w sytuacjach, gdy nie jest dostępny odpowiedni dawca do przeszczepu szpiku kostnego.