Przejdź do treści
badaniakliniczne.pl – strona główna

Skolioza

W skrócie

Skolioza to boczne skrzywienie kręgosłupa, które może wystąpić w każdym wieku, choć najczęściej jest diagnozowane u dzieci i młodzieży. Większość przypadków jest łagodna i nie wymaga leczenia, jednak cięższe formy mogą prowadzić do bólu i problemów z postawą.

Czym jest skolioza?

Skolioza to nieprawidłowe boczne skrzywienie kręgosłupa. Twój kręgosłup naturalnie ma niewielkie wygięcie do przodu i do tyłu. Gdy występuje skolioza, kręgosłup wygina się na boki, tworząc kształt litery C lub S.

Na zdjęciu rentgenowskim kręgosłup osoby ze skoliozą wygląda raczej jak litera „S" lub „C" niż prosta linia. Te skrzywienia mogą sprawić, że Twoje ramiona lub biodra będą nierówne, w zależności od tego, gdzie w kręgosłupie znajdują się skrzywienia.

Skolioza to bardziej złożony, trójwymiarowy problem, który obejmuje nie tylko płaszczyznę czołową (widok z przodu), ale również płaszczyznę strzałkową (widok z boku) oraz płaszczyznę osiową (poziomą). Normalne krzywizny kręgosłupa występują w odcinku szyjnym, piersiowym i lędźwiowym w płaszczyźnie strzałkowej.

Rodzaje skoliozy

Istnieją trzy główne typy skoliozy:

Skolioza idiopatyczna jest najczęstszym typem. „Idiopatyczna" oznacza, że przyczyna jest nieznana. Badania wskazują jednak, że występuje ona rodzinnie i ma związek genetyczny (dziedziczny). Skolioza idiopatyczna stanowi około 80 procent wszystkich przypadków.

Skolioza wrodzona to rzadka wada kręgosłupa, którą lekarz może wykryć przy urodzeniu. Występuje, gdy kręgi (kości tworzące kręgosłup) nie formują się prawidłowo podczas rozwoju embrionalnego.

Skolioza nerwowo-mięśniowa jest spowodowana nieprawidłowościami w mięśniach i nerwach wspierających kręgosłup. Zwykle występuje wraz ze schorzeniami neurologicznymi (nerwowymi) lub mięśniowymi, takimi jak uraz, mózgowe porażenie dziecięce, rozszczep kręgosłupa lub dystrofia mięśniowa.

Skolioza może rozwijać się w niemowlęctwie lub we wczesnym dzieciństwie. Jednak podstawowy wiek wystąpienia skoliozy to 10-15 lat, występuje równo wśród obu płci. Kobiety są osiem razy bardziej narażone na progresję do wielkości skrzywienia wymagającego leczenia.

Skolioza rozpoznana w wieku dorosłym może być określana jako skolioza o początku dorosłym lub skolioza zwyrodnieniowa. Możesz mieć łagodną, niezdiagnozowaną skoliozę przez całe życie. Objawy mogą nasilić się lub pojawić wraz ze starzeniem się organizmu.

Objawy skoliozy

Oznaki skoliozy obejmują:

  • wyraźnie wygięty kręgosłup
  • pochylenie się na jedną stronę
  • nierówne ramiona
  • jedno ramię lub biodro wystające
  • żebra wystające po jednej stronie
  • ubrania nieodpowiednio dopasowane

Niektóre osoby ze skoliozą mogą również mieć ból pleców. Jest to zwykle częstsze u dorosłych z tym schorzeniem.

Kluczowym objawem we wszystkich formach skoliozy jest boczne skrzywienie kręgosłupa. Jest to zwykle ujawniane, gdy ramię, talia, biodro lub inna część ciała jest wyżej po jednej stronie niż po drugiej. Ból pleców jest częsty u osób, które rozwijają skoliozę jako dorośli, ale rzadki u dzieci i młodzieży. Gdy dziecko lub nastolatek ze skoliozą odczuwa ból pleców, może to być oznaką, że ma jakiś dodatkowy stan.

Większość przypadków skoliozy jest łagodna, nie powoduje objawów i nie wymaga leczenia. Ciężkie przypadki mogą powodować nierówną postawę i ból.

Przyczyny i częstotliwość występowania

Skolioza może być klasyfikowana według etiologii: idiopatyczna, wrodzona lub nerwowo-mięśniowa. Skolioza idiopatyczna jest diagnozą, gdy wszystkie inne przyczyny są wykluczone i obejmuje około 80 procent wszystkich przypadków.

Skolioza idiopatyczna młodzieńcza jest najczęstszym typem skoliozy i jest zwykle diagnozowana w okresie dojrzewania.

Skolioza dotyka 2-3 procent populacji, czyli szacunkowo od sześciu do dziewięciu milionów osób w Stanach Zjednoczonych. Co roku pacjenci ze skoliozą wykonują ponad 600 000 wizyt w prywatnych gabinetach lekarskich, szacunkowo 30 000 dzieci jest wyposażanych w gorset, a 38 000 pacjentów przechodzi operację zespolenia kręgosłupa.

Skolioza może wystąpić u osób w każdym wieku, od niemowląt po dorosłych, ale najczęściej zaczyna się u dzieci w wieku 10-15 lat.

Rozpoznanie

Lekarze mogą wykryć skoliozę, wykonując badanie fizykalne pleców. Stoisz w swobodnej pozycji z rękami po bokach, a lekarz oglądając cię od tyłu, szuka skrzywienia kręgosłupa, asymetrii łopatek, asymetrii talii i jakiegokolwiek przesunięcia tułowia. Również zgięcie się do przodu w pasie pozwala lekarzowi zaobserwować rotację kręgosłupa; skolioza może stworzyć wybrzuszenie żeber w górnej części pleców lub wybrzuszenie boku lub talii w dolnej części pleców.

Jeśli podejrzewa się skoliozę po tym prostym badaniu, lekarz zazwyczaj zleci zdjęcia rentgenowskie całego kręgosłupa od szyi po miednicę (widok z tyłu i z boku). Wykonane zostanie zdjęcie rentgenowskie pleców, aby sprawdzić, jak duże jest skrzywienie.

Jeśli obecna jest skolioza, lekarz zmierzy krzywizny kręgosłupa i poda ci liczbę w stopniach, aby pomóc opisać skoliozę.

Diagnoza skoliozy jest stawiana, jeśli boczne skrzywienie kręgosłupa przekracza 10 stopni. U dorosłych to skrzywienie zwykle przekracza 30 stopni, zanim poszukają leczenia.

Metody leczenia

Leczenie skoliozy zależy od wieku, nasilenia skrzywienia i tego, czy prawdopodobnie pogorszy się z czasem.

Wiele osób nie będzie potrzebować żadnego leczenia, a tylko niewielka liczba będzie musiała przejść operację kręgosłupa.

Obserwacja

Obserwacja jest zalecana w przypadku skrzywień mniejszych niż 25° do 30° lub osób, które przestały rosnąć i mają skrzywienia, które się nie zmieniają ani nie powodują problemów. Wiele dzieci ma skrzywienia, które nigdy nie przekroczą 25° lub 30° i nigdy nie będą musiały nosić gorsetu. Oceny rentgenowskie odbywają się co 4 do 6 miesięcy, aby lekarze mogli ustalić, czy konieczne jest zastosowanie gorsetu.

Niemowlęta i małe dzieci

Niemowlęta i małe dzieci mogą nie potrzebować leczenia, ponieważ skrzywienie może się poprawić z czasem. Gipsowy opatrunek lub plastikowy gorset może być dopasowany do ich pleców, aby zatrzymać pogorszenie skrzywienia w miarę jak rosną.

Starsze dzieci

Starsze dzieci mogą nosić gorset na plecy, aby zatrzymać pogorszenie skrzywienia, dopóki nie przestaną rosnąć. Czasami może być potrzebna operacja, aby kontrolować wzrost kręgosłupa, dopóki nie będzie można wykonać operacji jego wyprostowania, gdy przestaną rosnąć.

Stosowanie gorsetów jest zalecane w przypadku skrzywień większych niż 25°, ale mniejszych niż 45° do 50° u osoby, która wciąż rośnie.

Dorośli

Dorośli mogą potrzebować leczenia w celu złagodzenia bólu, takiego jak leki przeciwbólowe, iniekcje do kręgosłupa i bardzo rzadko operacji.

Ból pleców jest jednym z głównych problemów powodowanych przez skoliozę u dorosłych, więc leczenie jest głównie ukierunkowane na złagodzenie bólu. Leki przeciwbólowe, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), są zazwyczaj pierwszym zalecanym leczeniem.

Aktywności wzmacniające i rozciągające plecy mogą pomóc zmniejszyć ból. Ćwiczenia mogą również pomóc w utrzymaniu zdrowej wagi, co może zmniejszyć obciążenie pleców.

Chirurgia

Operacja jest zazwyczaj zalecana osobom ze skrzywieniami zwykle większymi niż 45° lub 50° lub które są w wysokim ryzyku ciągłego pogorszenia nawet po zakończeniu wzrostu. Skrzywienia, które stają się bardzo duże, mogą powodować ból, ograniczać niektóre funkcje ciała i powodować trudności lub dyskomfort w oddychaniu. Operacja jest prawie zawsze decyzją rodzinną, którą ty i twoja rodzina lub opiekunowie podejmiecie w oparciu o to, jak się czujesz.

Chirurgia może obejmować dekompresję lędźwiową w celu złagodzenia ucisku na nerwy w kręgosłupie lub zespolenie kręgosłupa, aby połączyć dwa lub więcej kręgów razem w celu ustabilizowania, wzmocnienia i wyprostowania kręgosłupa.

Leczenie może obejmować fizykoterapię, gorsety i operację.

Życie ze skoliozą

Większość osób ze skoliozą jest w stanie prowadzić normalne życie i może wykonywać większość czynności, w tym ćwiczenia i sport.

Schorzenie to zwykle nie powoduje znaczącego bólu ani innych problemów zdrowotnych i ma tendencję do pozostawania takim samym po zaprzestaniu wzrostu.

Posiadanie skoliozy lub noszenie gorsetu może być trudne i może powodować problemy. Jeśli nosisz gorset, bądź pewny, że o wiele bardziej jesteś świadomy jego obecności niż inni. W wielu przypadkach inni nie zauważają gorsetu, chyba że zwrócisz na to ich uwagę.

Ważne jest, aby znaleźć system wsparcia. Zacznij od swoich przyjaciół i wyjaśnij im, jak diagnoza skoliozy wpływa na twoje życie. Gdy będziesz miał ich wsparcie, spróbuj znaleźć grupę wsparcia innych pacjentów ze skoliozą, którzy mogą dzielić się swoimi doświadczeniami i udzielać ci rad.

Aktywność fizyczna jest ogólnie korzystna dla dzieci ze skoliozą. Więc o ile nie odczuwasz bólu lub twój lekarz nie daje ci określonych wskazówek, powinieneś nadal uczestniczyć w zajęciach i sportach, które kochasz – nawet jeśli nosisz gorset. W rzeczywistości utrzymywanie silnego tułowia jest dobre dla twoich pleców.

Chociaż noszenie ciężkiego plecaka nie jest dobre dla pleców ani postawy w ogóle, nie pogorszy skoliozy.

Regularne ćwiczenia mogą znacznie pomóc w twoim stanie. Możesz zacząć od rozciągania każdego ranka, chodzenia na siłownię, uprawiania jogi lub regularnego spacerowania. Może to pomóc przywrócić niektóre z nierównowag skoliozy.

Utrzymywanie zdrowego stylu życia jest kluczowe w prowadzeniu zdrowego życia ze skoliozą. Obejmuje to spożywanie zbilansowanej diety i posiłków przeciwzapalnych, które mogą pomóc kontrolować ból.

Zwracanie uwagi na postawę w ciągu dnia może pomóc zapobiec sztywności i bolesności. Używaj krzeseł z dobrym podparciem lędźwiowym lub umieść poduszkę za dolną częścią pleców dla dodatkowego komfortu.

Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.

Wróć do listy chorób
Clinical Trials Concierge

Nie chcesz szukać na własną rękę? Nasz doradca ds. badań klinicznych zrobi to za Ciebie.

Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.

Nota prawna · Wydawca: CTIN POLAND sp. z o.o., ul. rtm. Witolda Pileckiego 67/109, 02-781 Warszawa, Polska · KRS 0001111334 · REGON 528919042 · NIP 9512598637

© 2026 badaniakliniczne.pl – Europejska Sieć Informacji o Badaniach Klinicznych

Zgodność z RODO, certyfikaty ISO 9001 i ISO 27001 (LL-C Certification)

Ten serwis nie jest powiązany z Komisją Europejską, EMA ani oficjalnym systemem CTIS. Większość informacji pochodzi z publicznie dostępnych międzynarodowych rejestrów badań klinicznych, uzupełnionych danymi z ośrodków akademickich, od krajowych organów regulacyjnych i sponsorów komercyjnych. W tym serwisie „terapia” oznacza lek testowany w badaniu klinicznym. Jego bezpieczeństwo i skuteczność w badanym zastosowaniu nie zostały jeszcze potwierdzone, część uczestników może otrzymać placebo lub lek porównawczy, a udział w badaniu nie gwarantuje korzyści zdrowotnej. O tym, kto może wziąć udział, decyduje lekarz w ośrodku badawczym. Serwis ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Część treści i grafik w tym serwisie powstała lub została ulepszona z pomocą sztucznej inteligencji (AI).