W skrócie
Tuvusertib jest badany w kilku badaniach klinicznych u osób z nawrotowym glejakiem, zaawansowanym rakiem piersi i nabłonkowym rakiem jajnika. Badania oceniają głównie skuteczność, bezpieczeństwo i tolerancję leczenia oraz to, które grupy pacjentów mogą odnieść największą korzyść.
Najważniejsze informacje
- Badania kliniczne z tuvusertib obejmują trzy główne obszary: nawrotowy astrocytoma z określonymi mutacjami, zaawansowany rak piersi oraz nabłonkowy rak jajnika po wcześniejszym leczeniu inhibitorem PARP. W danych znajdują się badania fazy 1, fazy 2 oraz badanie łączące obie fazy. W części badań tuvusertib jest stosowany samodzielnie, a w części w połączeniu z innymi lekami. Główne cele to ocena skuteczności, bezpieczeństwa, tolerancji i odpowiedzi guza na leczenie. Badania mierzą też przeżycie bez progresji choroby, odsetek odpowiedzi obiektywnej oraz działania niepożądane.
Przegląd badań klinicznych
W dostarczonych danych tuvusertib jest oceniany w trzech badaniach interwencyjnych, czyli takich, w których uczestnicy otrzymują zaplanowane leczenie i wyniki są obserwowane w czasie.
Badania są obecnie authorised, czyli zatwierdzone do prowadzenia, i obejmują fazę 1, fazę 2 oraz badanie fazy 1/2.
Każde badanie dotyczy innej choroby i innej grupy pacjentów, dlatego nie są one zamienne i mają różne cele badawcze.
Nawracający astrocytoma z mutacjami IDH, ATRX i p53
Jedno badanie fazy 2 ocenia skuteczność tuvusertib w nawrotowym astrocytoma z mutacjami IDH1/2, ATRX i p53 u pacjentów z pierwszym nawrotem choroby.
W opisie badania podano, że głównym celem jest ocena skuteczności monoterapii tuvusertib, czyli leczenia jednym lekiem, z użyciem przeżycia bez progresji choroby jako najważniejszego wyniku.
Ocena choroby ma być wykonywana lokalnie przez badaczy na podstawie rezonansu magnetycznego (MRI) i zasad RANO 2.0, które pomagają ocenić zmiany w guzach mózgu.
Badanie obejmuje 56 osób i jest prowadzone jako badanie interwencyjne fazy 2.
Zaawansowany rak piersi
Drugie badanie dotyczy osób z zaawansowanym rakiem piersi hormonozależnym, HER2-ujemnym, u których choroba była oporna na leczenie z użyciem inhibitora CDK4/6 i terapii hormonalnej opartej na inhibitorze aromatazy.
W tym badaniu tuvusertib, oznaczony także jako M1774, jest oceniany w połączeniu z fulwestrantem, a w części badania porównuje się różne dawki i różne schematy leczenia.
Badanie ma dwie części: w fazie 1 sprawdza się maksymalną tolerowaną dawkę i proponowaną dawkę do fazy 2, a w fazie 2 ocenia się dalej bezpieczeństwo oraz wstępną skuteczność.
Głównym wynikiem jest toksyczność ograniczająca dawkę, a w części fazy 2 dodatkowo ocenia się korzyść kliniczną.
Do badania planuje się włączyć 57 uczestników.
Nabłonkowy rak jajnika po wcześniejszym leczeniu
Trzecie badanie fazy 2 dotyczy osób z nabłonkowym rakiem jajnika, u których choroba postępowała po wcześniejszym leczeniu inhibitorem PARP.
W badaniu oceniane są kombinacje tuvusertib z niraparybem lub lartesertibem, a także tuvusertib stosowany samodzielnie w porównaniu z leczeniem skojarzonym.
Badanie ma część A i część B. W części A sprawdza się skuteczność i bezpieczeństwo dwóch połączeń, aby wybrać najlepszy schemat do dalszego badania, a w części B porównuje się dwa poziomy dawki leczenia skojarzonego oraz monoterapię tuvusertib.
Głównym wynikiem jest potwierdzona odpowiedź obiektywna według RECIST v1.1, czyli ocena, czy guz zmniejsza się w sposób mierzalny, oraz liczba działań niepożądanych związanych z leczeniem.
Do badania planuje się włączyć 130 uczestników.
Jakie wyniki są mierzone w badaniach
W badaniach z tuvusertib ocenia się przede wszystkim skuteczność, bezpieczeństwo i tolerancję leczenia.
W jednym badaniu najważniejszym celem jest odsetek pacjentów żyjących i bez progresji choroby po 6 miesiącach, a w innych badaniach mierzy się odpowiedź guza, działania niepożądane oraz czas bez pogorszenia choroby.
W badaniu raka piersi ważnym wynikiem jest także incidence of dose-limiting toxicity, czyli liczba osób, u których działania niepożądane są na tyle silne, że ograniczają możliwość dalszego zwiększania dawki.
W badaniu raka jajnika oceniane są również zdarzenia niepożądane związane z leczeniem, w tym ciężkie i powiązane z leczeniem, aby lepiej opisać profil bezpieczeństwa badanych schematów.
Kto może brać udział
Do badań kwalifikują się tylko osoby spełniające bardzo konkretne warunki, dlatego udział nie jest otwarty dla wszystkich pacjentów z danym nowotworem.
- Badanie astrocytoma obejmuje osoby z nawrotowym guzem i określonymi zmianami genetycznymi: IDH1/2, ATRX i p53.
- Badanie raka piersi obejmuje osoby z zaawansowaną chorobą hormonozależną, HER2-ujemną, oporną na wcześniejsze leczenie hormonalne i leczenie inhibitorem CDK4/6.
- Badanie raka jajnika obejmuje osoby z nabłonkowym rakiem jajnika, u których choroba postępowała po wcześniejszym leczeniu inhibitorem PARP.
Takie kryteria pomagają badaczom sprawdzić, czy tuvusertib działa w konkretnych grupach pacjentów, a nie tylko ogólnie w całej populacji chorych na nowotwory.